Okul Öncesi ve Sonrası Bakım (I)

  • 1 Star
    Loading...

İlkokul döneminin ilk zamanlarında çocuklar kendi bakımlarını tam olarak gerçekleştiremediklerinden, çalışan ebeveynler okul öncesi ve okul sonrası çocuklarının bakımını düşünmek zorundadır. Bu yaş grubuna dahil çocukların tek başlarına zaman geçirmeleri güvenli ve uygun değildir. Birçok ebeveyn altı ve yedi yaşındaki çocuklarını yalnız bırakmamaları gerektiğini bilir. Buna karşın, sekiz ve dokuz yaşındaki çocuklar kendine daha iyi bakabilecek durumdadır. Bu yaştaki bazı çocuklar kendilerinden küçük kardeşlerine bile göz kulak olabilmektedir.

Çocuklarını yalnız bırakmak zorunda kalan ebeveynler çalıştıkları zamanın çoğunu onlarla ilgili endişelerle geçirir. Sekiz, dokuz yaş çocukları kuralları hatırlamakta zorlanır. Kapıyı yabancılara açabilir, telefona cevap vermemesi söylendiği halde buna uymayabilir, dışarı çıkabilir, ocağı kullanmaya çalışabilir ya da ailesinin izni olmadan bir arkadaşını eve davet edebilir. Bu yaş çocukları, kendilerinin ve kendilerinden küçük kardeşlerinin başına gelebilecek tehlikeli durumlarda ne yapılması gerektiğini bilemez.

Fiziksel ihtiyaçlarının yanı sıra küçük çocukların duygusal desteğe de ihtiyaç duyduğu açıktır. Bu ihtiyacı tek başlarına karşılayamazlar. Okula gitmeden önce çocuğun iyi bir kahvaltıya ve okulda güzel bir gün geçirmesini dileyen velisine ihtiyacı vardır. “İyi bir gün geçir canım”. “Umarım öğretmenin ödevini beğenir.” gibi duygusal destekleme sözcükleri, çocuklar için büyük önem taşır. Okuldan sonra ise çocuğun bir şeyler atıştırırken, “Günün nasıl geçti?”, “Arkadaşınla barışabildin mi?” “Ödevine yardım etmemi ister misin?” gibi sıcak yaklaşımlara ihtiyacı vardır