Olumsuz Davranışlar Nasıl Düzeltilir (II)

Çocuklarda Taşınma Stresi
  • 1 Star
    Loading...

Bu yazı bir devam yazısıdır. Yazının 1. kısmı için TIKLAYINIZ

• Suçlu aramayın.  Çarptığı zaman sehpayı dövmek, sıkıştığı için kapıya kızmak gibi garip hareketler yapmayın. Nesnelerin kabahati olamaz. Hata ya sizdedir (çocuğunuzun güvenliği için aldığınız önlem yetersizdir) ya şartlardadır, (rüzgârdan kapanmış bir kapı, yağmurdan ıslanan bir zemin) ya da çocuğunuzdadır (dikkat etmemiştir.) Ama kapıda, sehpada değildir. Daha önce uyardığınız halde sandalyeye çarptıysa bu durumdan dolayı cam yandığı için şefkat gösterin, öpün, sevin ama bir sonraki sefer daha dikkatli olması gerektiğini hatırlatın. “Ben sana demiştim ”demeyin! Bu cümle hiç kimse için pozitif değildir. Hatta hayatımızda hiç kimseye söylememiz gereken cümlelerden biri olduğunu söyleyebilirim.

• Kişiliğe saldırmayın, aşağılamayın.  

“Beceriksizsin, yapamadın, senin kabahatin, kaç kez anlattım anlamıyor musun, yine mi döktün?” Çocuğun yaptığına değil de kişiliğine yönelik tüm tepkileriniz hedefi ıskalamıştır. Hatta ıskaladığı gibi tam tersi çocuğun davranışını değil kendi beceriksizliklerini tam 12’den vurmuştur. Tabi istediğiniz buysa! Çocuğunuza kendini kötü hissettirmek istiyorsanız çok işe yarar bir yöntem olduğunu söyleyebilirim. Ancak davranışları olumlu yönde değiştirmek istiyorsanız çok yanlış yoldasınız. Bu tip yaftalayıcı ve kişiliğe saldırı içeren davranışların ardından, çocuğunuz daha sonra benzer bir durumla karşılaştığında beynindeki Amigdala (duygusal hafıza ve duygusal tepkilerden sorumlu bölge) bölgesi aynı sinir hücresi demetlerini faaliyete geçirir; “Beceriksiz, değersiz” türü yargıları bir emir gibi algılar ve uyum sağlar. Buna kehanetin kendini gerçekleştirmesi ya da “Pygmalion etkisi” denir. (Rosenthal’ın yürüttüğü deney sonrası öğretmenlerin beklentilerinin öğrencilerin sadece notlarını değil, aynı zamanda zeka seviyelerini de etkilediği ortaya çıkmış.)

• Mahrum bırakın.  Oyuncağını yere atıp bilerek kıran çocuğunuz 1 yaşından büyükse ve eğer bilinçli bir şekilde yapıyorsa, onu bu oyuncağından mahrum bırakabilirsiniz. “Yere attığın için senin bu oyuncağından keyif almadığını
düşünüyorum ve bu yüzden oyuncağını bir süre senin için saklayacağım. Eğer daha sonra özlersen yeniden verebilirim ya da gerçekten istemiyorsan, onu oyuncağa ihtiyacı olan bir başka çocuğa verebiliriz şeklinde bir tavırda bulunun