• * Lütfen en az 5 karakter kullanınız.
  • * En az 8 karakter olmalıdır.
  • Lütfen kullanıcı adı ya da e-posta adresinizi girin. Yeni parola oluşturabilmeniz için e-posta yoluyla bir bağlantı alacaksınız.

Çocuğumun İlgi Çekmeye Çalışması

  • 1 Star
    Loading...

“Anne bak nasıl atlıyorum!” , “Baba bak nasıl bisiklete biniyorum!” , “Anne bak saçımı nasıl yaptım!” , “Bakın nasıl zıplıyorum!” Çocuklar sürekli ebeveynlerinin ilgisini çekmeye çalışır. Siz araba kullanırken bile ona bakmanızı ve onunla ilgilenmenizi isteyebilir. O an ebeveyninin ne yaptığı değil, sadece onun istekleri önemlidir. Bazen bu ilgi ihtiyacı gösterisi çok sevimli olabilirken bazen de sizi çok kızdırabilir.

Çocukların heyecan verdiğini düşündükleri pek çok şey vardır ve heyecan duyduklarında bunu hemen ifade edip paylaşmak isterler. Bu nedenle bir şey başardıklarında ya da yeni bir şey öğrendiklerinde ebeveynlerinin bunu görmesini ve takdir etmesini beklemeleri doğaldır. Onlardan gelecek ilgi ve onay çocuklar için son derece önemli olduğu gibi, “Harika!” , “Ne güzel yapmışsın!” gibi samimi onaylama cümlelerine de ihtiyaç duyarlar. Ebeveynler bu ilgiyi onlara sürekli sunamayacağından, çocuklar sıkça, “Bana bak!” diye tuttururlar. Ebeveynler çocuklarını sıkça gözlemlemenin önemini pek de bilmez. Çocuğu talep etmeden onu güler yüzle izleyen ve bunu çocuğuna hissettiren bir ebeveyn, böyle yaparak gerçek anlamda bir kabul ve sevgi mesajını çocuğuna iletiyordur. Kendisinin ilgi çekici ve önemli bir birey olarak kabul edildiğini gören çocuk, kendisi ile ilgili sağlıklı bir öz benlik duygusu geliştirecektir. Diğer yandan ailesinin ilgisini çekmekte zorlanan bir çocuk, yeterince değerli olmadığını düşünür.

 

Çocuğumun İlgi Çekmeye Çalışması.

Ebeveynler, çocuklarının ilgilendiği konular ve becerileri hakkında ancak onları gözlemleyerek bilgi sahibi olabilir. Fakat dikkatli olmalı ve çocuk üzerinde baskı oluşturmamaya çalışmalıdırlar. “Bana bak!” diyen bir çocuk yönlendirme değil, onay istemektedir. Ebeveyn gözlemci olmaktan çıkıp yönlendirici olur ve emirler vermeye başlarsa çocuk bu durumdan hoşlanmayacak ve böyle bir ilgiyi istemeyecektir. Çocuklarını eleştiren ve etkinlikleri doğru yapmalarını isteyen ebeveynler, yarattıkları baskının farkında olmayabilirler. Çocuk böyle bir durumda kendisini yetersiz hissedecek ve yeterince iyi olmadığı duygusuna kapılacaktır.

Her yetişkin gibi yoğun bir tempoda yaşıyor olabilirsiniz. Edilecek telefonlar, ödenecek faturalar, yıkanacak çamaşırlar ve bunun gibi halledilmesi gereken pek çok iş vardır. Böyle bir durumda çocuğunuza zaman ayırıp onu gözlemlemek pek de mümkün olmayabilir. Fakat unutmayın ki çocukluk yılları çok çabuk geçer. Ve çocukların talepleri aslında çok doğaldır. Birkaç dakikalık bir zaman ona ayırmanız, gelişimini temelden etkileyecektir. Çocukluk dönemi geride kaldığında bazı ebeveynler çocuklarının arzu ettiği ilgiyi onlara göstermemiş olmaktan büyük pişmanlık duyar. Fakat ne yazık ki artık çok geçtir.

OKUYUCU YORUMLARI

*